Nazım Aktaç/COP 31 mi, ÇÖP 31 mi?
Son günlerde gündemi sıkça meşgul eden şu “COP 31” meselesine gelin yakından bir bakalım mı?
Nedir ne değildir ne anlama gelir?
İngilizce “Conference of the Parties” (Taraflar Konferansı) ifadesinin kısaltması olan bu kavram; Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’ne (UNFCCC) taraf olan ülkelerin küresel iklim krizini masaya yatırdığı 31. Zirve’nin tam adıdır.
Peki, bu küresel sözleşmenin kapsamında kaç aktör yer alıyor?
Tam 196 ülke ve Avrupa Birliği bu sürece taraftır.
Anlaşılan o ki “dış güçler” dediğimiz ülkeler de bir nebze olsun bu işin içindeler. Olmama ihtimalleri var mı? Maalesef yok; zira onlar da nihayetinde aynı gezegenin birer parçası.
Ancak ortada dikkat çekici bir çelişki var. Böylesine kritik bir uluslararası kongre düzenleniyor fakat dünyanın “5 büyük dış gücü” olarak tabir edebileceğimiz ülkelerin liderleri tenezzül edip COP 31’e katılmıyor, yerlerine yalnızca temsilcilerini göndermekle yetiniyorlar.
Bu noktada insanın aklına şu soru takılıyor: Biz her ne kadar “dış güçleri” sevmiyor olsak da onlar bizi işin niteliğine ve kendi çıkarlarına göre seviyorlar.
Hatırlayın; kısa bir süre önce ülkemiz bir başka dev organizasyona, NATO Zirvesi’ne ev sahipliği yapmıştı.
O zirvede hemen hemen tüm o “dış güçlerin” liderleri eksiksiz oradaydı. Ne hikmetse o günlerde aynı liderler yere göğe sığdırılamıyor; onları ağırlamak ve memnun etmek adına adeta bin bir türlü şekle giriliyordu.
Hatta bir lideri uçağının en alt basamağında karşılamak için neredeyse can verilecekti; imkân olsa uçağın kapısı havada açılacak, karşılama töreni orada yapılacaktı.
Belki içinizden, “Bu iki konunun birbiriyle ne alakası var?” diye geçirmiş olabilirsiniz.
Aslını sorarsanız, tam da göbeğinden bir ilişiği ve alakası var.
Gelin, dünyanın en büyük ekonomilerini oluşturan G7 üyelerine bir göz atalım:
- Amerika Birleşik Devletleri (ABD)
- Almanya
- Birleşik Krallık (İngiltere)
- Fransa
- İtalya
- Japonya
- Kanada
Şimdi sormak gerekiyor: Dünyanın geleceğini doğrudan belirleyecek olan bu zirveye söz konusu ülkelerden en üst düzeyde bir katılım sağlandı mı?
Hayır!
Oysaki dünyanın iklimi, yeşil alanların korunması, karbon emisyonu, tarım politikaları ve yeşil dönüşüm teknolojileri gibi hayati başlıklar bu gelişmiş devletleri hiç mi ilgilendirmiyor?
İşin bir diğer ironik yanı da şu: Küresel karar vericilerin zirveye sırtını döndüğü bu tabloda, Asya kıtasından ismini dahi telaffuz etmekte güçlük çektiğimiz, haritada yerini yeni öğrendiğimiz pek çok ülkenin lideri zirvede boy gösteriyor.
Dünyayı en çok kirleten devlerin temsilci gönderip geçtiği, faturayı ödeyen küçük ülkelerin ise lider düzeyinde çare aradığı bir toplantı… “COP 31”
Şimdi kararı siz verin: Bu zirve gerçekten bir COP 31 mi, yoksa küresel samimiyetsizliğin sergilendiği bir ÇÖP 31 mi?
Üstelik böylesi resmî bir uluslararası toplantıya paralel olarak, dışarıda da yine uluslararası protestolarla karşı karşıya kalınıyor.
Demek ki COP 31, dünya ülkeleri için “zorunlu ve kısıtlayıcı” bir kararlar silsilesinden ibaret kalıyor.
Dünyanın kâr ve çıkar menfaatleri ölçeğindeki dev şirketlerine bir göz atacak olursak; hepsinin, dünya coğrafyasında adeta perçinlenmiş ve semizleştirilmiş, bugün ise bu toplantıya tenezzül dahi etmeyen ülkelerin şirketleri olduğunu görürüz.
Atmosferde kirlilik oluşturan; yeryüzünün pek çok alanında maden ve element çıkarırken havaya, suya, ormana, toprağa ve canlı cansız tüm varlıklara zarar verenlerin bu işlerin öncüsü olması son derece düşündürücü ve kaygı vericidir.
Düzenlenen bu uluslararası organizasyonun ana sponsorlarının da zirvenin içeriği ve temel felsefesiyle açık bir çelişki içinde oldukları aşikârdır.
“Ormanları talan et, yüzyıllık zeytinlikleri yok et, siyanürü kullan, toprağı işlevsiz hale getir, yeşili kurut;” sonra kalk COP 31’in ana sponsorluğunu üstlen!
Akıl tutulmasından başka neyle açıklanabilir ki bu durum?
Gerçi küresel sermayenin tek bildiği bir gerçek varsa, o da yakından bilip tanıdığı **”Yeşil Dolar”**dır.
Gerisi mi?
Gerisi onlar için teferruattır…
Acaba bir gün onlar da bu güzel sözün anlam ve manasını bilebilirler mi?
“Son ırmak kuruduğunda, son ağaç yok olduğunda, son balık öldüğünde beyaz adam paranın yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak.”
Anlayacak da…
